บทที่ 48 บทที่ 15

บัวรินเอียงอาย เมื่อคืนนี้ยามตกในฤทธิ์ยากำหนัดเด็กสาวร้อนรักจนยากทานทน พอรุ่งเช้านี้ฤทธิ์ยาสร่างลงจึงรู้สึกขลาดเขินอายยิ่งนัก

“ไม่ต้องอาย หันกลับมาให้กูดูดปากสักหน่อยอีบัว”

ร่างอวบอิ่มเนื้อนวลพลิกตัวตะแคงกลับไปหาคุณหลวงก้มหน้างุดลงขัดเขิน คุณหลวงยิ้มหัวเราะในลำคอพึงพอใจ เด็กสาวยังขลาดอายให้หนุ่มให...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ